doxdoxchan's movie preview

 

 

Rainbow Song ชื่อไม่เหมาะกับ Rainbow Song
Rainbow Song คือสิ่งที่เชื่อมระหว่างตอนพบกันครั้งแรกกับตอนสุดท้าย
Rainbow Song คือหนังรักโรแมนติคที่พระเอกนางเอกยังไม่ได้คบกัน
Rainbow Song คือหนังรักที่ไม่มีภาพรักประทับใจ แค่สื่อให้คนรู้ความรักนั้นออกมาจากจิตใจ
Rainbow Song คือเรื่องของความรักที่ใกล้ตัวสุดๆ
Rainbow Song หนังรัก ที่น้ำตาแอบซึมไปตามๆกัน 5 55

เรื่องของความรักระหว่างเพื่อน ที่นางเอกรักพระเอกก่อน
แต่พระเอกก็ชอบชาวบ้านไปทั่ว ชีวิตขึ้นๆลงๆ การที่ชอบคนนู้นทีคนนี้ที
สุดท้ายก็ได้เจอความรักที่ฝันถึง แต่ก็ฝันสลายเพราะเป็นสาวอายุมากกว่า

นางเอก ที่ค่อยๆเพิ่มความสนิทสนมกับพระเอกไปเรื่อยๆและหลงรัก
โดยที่อีกฝ่ายไม่เคยรู้ตัวเลยว่าเพื่อนแอบรักอยู่(ทั้งๆที่แสดงซะขนาดนั้น)
จนเมื่ออีกฝ่ายตายไปแล้ว ถึงจะรู้ แต่ก็เถอะเพิ่งจะมาน้ำตาไหลตอนจบ

 

 

 

 

 

  

 

 

 

ความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกเรื่องนี้ มันก็แปลกดีที่เริ่มว่า
พระเอกชอบเพื่อนนางเอก แล้วก็ใช้นางเอกเป็นแม่สื่อตลอดมา
อารมณ์หนังไทยซักหน่อย แต่ก็ญี่ปุ่นก็ใช้ได้แหละ !
แต่มันเป็นความรักที่อีกฝ่ายไม่เคยมองเห็น
เพราะคำว่าเพื่อนมันบังคำนี้ไว้อยู่ ทำให้ไม่เปิดใจที่จะยอมรับมัน
ใจนึงก็อยากจะเป็นแบบนี้ไปตลอด แต่อีกใจมันก็คงไม่ได้

กูไม่ค่อยกล้าวิจารณ์เรื่องนี้มากเท่าไหร่
ยิ่งวิจารณ์เดี๋ยวยิ่งเข้าตัวเอง 55 5 55


กูชอบเรื่องนี้ ที่เล่นกับความรู้สึกของคนดี
ที่แบบเรื่องง่ายๆของความรัก แต่มันก็เป็นเรื่องที่ยากที่สุด
ของความรัก คือการรักเพื่อน
กูชอบเรื่องนี้ ที่ไม่ให้เห็นฉากเลิฟซีนแบบโต้ง
ที่ให้คนดูจินตนาการต่อไปเองว่าเป็นยังไง มีแค่ฉากจูบ(แบบไม่โดนอีก)
แต่สุดท้ายมันก็ไม่มีอะไรจริงๆอะ
มันสื่อได้อีกแบบว่า ความรัก มันไม่ใช่เหมือนภาพยนตร์ทั่วไปที่จะถ่ายทอดมาในรูปแบบนี้
ถึงแปลว่ารัก แต่กลับถ่ายทอดมาอีกแบบหนึ่ง ที่มันก็ทำให้เรารู้สึกถึงความรัก
กินใจเราได้เหมือนกัน :)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
กูชอบเรื่องนี้ ที่การสลับเวลากับฉากไปเรื่อย
จากเก่า วนมาใหม่ จากใหม่วนมาเก่า มันดูได้เรื่อยๆ
และก็อินมากๆ
กูชอบบทของเรื่องนี้ กับเรื่องบางเรื่องที่ไม่จำเป็นเลย
แต่มันก็ทำให้กูจึ้กได้ กับการส่ง sms หากันเป็นรูปสายรุ้ง
การทำแหวนหมื่นเยนแล้วเสือกใส่ที่นิ้วนาง แล้วนางเอกเสือกรับอีก
การเขียนจดหมายรัก ที่แหน่ะ รู้อยู่นะ
และ การลาออกจากงานเพื่อให้พระเอกทำ ซึ่งมันไม่ใช่หรอก
แค่มันตรงกับตอนแรกที่พระเอกขอให้นางเอกออกจากงานเพื่อจะได้ทำงานกับคนที่ชอบ
แล้วยังไง ตอนนี้นางเอกยอมออกจากงานที่ทำเมื่อโตขึ้นแล้ว
กลายเป็นว่าพระเอกท้อกับงานที่ทำซะงั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สิ่งที่ชอบมากๆ คือ กูว่าได้รางวัลเพราะมุมกล้องเลยหล่ะ !
น้องนางเอกเล่นเป็นคนตาบอดก็เก่งนะ บางเรื่องแอบเนียน คนตาบอดทำได้ไง!

ปล. สายรุ้งแปลได้อีกอย่างคือความเพ้อฝันนะจ้ะ
แล้วก็ อยากให้กล่อง 1400 เยนนั่นมีอะไรจัง !
แล้วก็ กูชอบคาแรคเตอร์คุณฮิงูจิ(ที่เป็นเจ้านายพระเอกกับนางเอก) มาก มันขำดี 5 55
แล้วก็ หนังเรื่องนี้ได้กลิ่นอาย Nada Sou Sou ไงไม่รู้
แล้วก็ Sound ในหนัง กระหึ่มแบบเศร้าๆดี (มีอยู่ฉากนึงจำไม่ได้แล้ว)

แล้วก็ใครอยากไปดูที่ house นะจ้ะ แล้วโรงจะเป็นของคุณ :]

 

 

 

พรุ่งนี้ได้ดูรักแห่งสยามแล้ว !! 

Bridge to Terabithia มันถูกแล้วที่จะให้ Just close your eyes but keep your mind wide open. ได้ DVD (ปลอม) มา เปิดมากับจอแบนสุดสวย ภาพชัดสุดตระการตา มันช่างน่าดูจริงๆ ดีใจเล็กๆ set up เสร็จเปิดดู ปิดไฟด้วยจะได้เหมือนโรงหนัง ประโยคแรกมา Hey Guy ! แปล - เฮ้ ผู้ชาย ขอบคุณ = =' ทนไปได้ซัก 15 นาทีกับซับนรก ก็เลยเปลี่ยนเป็น ENG หมดเลย ดูอินเตอร์ดี (กูคิดว่าอาจจะง่ายกว่าไทยที่อ่านไม่รู้เรื่อง) มาว่าที่หนัง พูดตรงๆว่า แอบคาดหวังไว้เยอะจากที่ ตามเน็ตพวกเวบวิจารณ์ชมกันอื้อ หนังดีมาก โอเค ขอสรุปเป็นข้อๆก่อน 1. นางเอกน่ารัก คุณครูน่ารัก พระเอกน่ารัก น้องสาวน่ารัก (คัดเลือกตัวแสดงได้เจ๋งมาก ! ) 2. เนื้อเรื่องน่ารัก สอนดี หนังดี มีประโยชน์ 3. แอบน้ำตาซึมไปหลายฉาก (ขนาดดูเป็นอังกฤษนะเนี่ย! บิวท์อารมณ์คนดูได้ยอดจริงๆ) 4. ในชีวิตจริงก็ทุกคนก็ต้องเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มั่งหล่ะ ! หน้าปกหนัง หลอกเราว่าแฟนตาซีระเบิด มันไม่ใช่เลย แฟนตาซีแทบไม่มี ร้องไห้ไม่มี แอคชั่นไม่มี การดำเนินเรื่องที่แสนเรียบง่าย ค่อยๆเป็นค่อยๆไป นี่แหละ ตัวดี ยิ่งทำให้เรารู้สึกถึงความผูกพันของพระเอกนางเอกมากเท่าไหร่ ถ้าใครซักคนจากไป มันจะน้ำตาซึมไม่น้อยนะฮะ ถ้าชีวิตคนๆนึง มีครอบครัวที่อบอุ่น ลูกชายคนเดียวของบ้าน บางครั้งที่บ้านอาจจะไม่สนใจบ้าง แต่ก็ยังมีทุกคนอยู่ แต่ปัญหาของเค้าคือ การไม่มีเพื่อน ในชีวิตมันก็ต้องมีบ้างหล่ะ ที่เราเป็นส่วนประกอบของห้อง ไม่ใช่ หัวหน้า ไม่ใช่ตัวเด่นอะไรของห้อง โอกาสที่จะเป็นเบ๊ โดนแกล้งมันก็มีมาก (ตามสังคมฝรั่งด้วยนะ) DEAD MEAT ! ถึงแม้ว่าสังคมจะเป็นยังไง เมื่อมีนางเอก(ไม่ได้จำเป็นว่าต้องรักกันนะ) เข้ามา ช่วยเติมเต็มความเป็นเพื่อน มิตรภาพที่เกิดขึ้น ทำให้ชีวิตดูมีคุณค่ามากขึ้น มีความหมาย สนุกกับชีวิตมากขึ้น จนทั้งคู่ได้พบกับดินแดนที่ Our land " Terabithia " มันคือดินแดนในจินตนาการเมื่อเกิดความสุขขึ้น ความหวังก็จะมีดินแดนนี้ขึ้น ทั้งสองคนเจอด้วยกัน พระเอกที่เป็นคนเรียบร้อย เป็นเด็กดี วาดรูปเก่ง นางเอกที่ให้สี (ยี่ห้อแพง) เป็นของขวัญวันเกิด เป็นผู้ที่เห็นยอมรับในความสามารถของเค้า มันก็เกิดความสุขได้ไม่ยาก เด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง เฝ้าคิดถึงแต่จินตนาการ พ่อแม่อยู่บ้านบ้างไม่อยู่บ้าง ทีวีก็ไม่มีให้ดู ความรู้สึกเหงาที่ปกคลุมเข้ามาในใจคงมีมาก เพื่อนที่รร.เก่าก็ไม่ค่อยเป็นมิตร แต่ใบหน้าที่ฉาบไปด้วยรอยยิ้ม ก็ได้พบกับพระเอก เค้าได้ไปเจอดินแดนที่เป็นดินแดนเฉพาะเค้ากับเขาเท่านั้น " Terabithia " เมื่อมีเพื่อนเข้ามาในชีวิต มันมีความสุข มันสนุก บางอย่างที่เราเคยกลัว ถ้ามีเพื่อนอยู่ข้างๆ มันอาจจะมีความกล้ามากขึ้น โลกที่สร้างขึ้นนั้นมันมีทั้งดีและไม่ดี จนวันหนึ่ง การจากไปของเพื่อนหนึ่งคนเป็นเหตุทำให้อีกคนอยู่แต่กับความผิด ถ้าวันนั้นเค้าชวนเธอไปเที่ยวด้วย ถ้าเค้าไม่ไปเที่ยวกับอาจารย์ 2 คน เธอก็คงไม่เกิดอะไรขึ้น เมื่ออีกฝ่ายเฝ้าโทษตัวเองว่าเป็นความผิด ครอบครัวที่แสดงได้เป็นคนจริงๆ ว่ามีจิตใจ ไม่ใช่ ดี ก็ดีเลย เลวก็เลวเลย ยังยอมรับฟังความคิดว่าลูกเป็นอย่างไร การปลอบใจของครูในห้องเรียนทำกูซาบซึ้งเหมือนกัน เมื่อเสียเพื่อนไป พี่ชายที่ไม่เคยมองน้องสาวของตนเอง ที่เฝ้าติดตามพี่ชาย อยากไปไหนด้วย แต่พี่ชายก็ไม่เคยให้ไป ยกย่องพี่ชายว่าเป็นฮีโร่เสมอ จนท้ายที่สุดพี่ชายก็มองเห็นเธอ เมื่อมีความทุกข์ Terabithia ก็ไม่มีความหมาย ไม่มีโลกแห่งจินตนาการ ไม่มีอะไรทั้งนั้น คือป่าที่ว่างเปล่า เน่าๆแห้ง แต่เมื่อพี่ชายรู้สึกตัวได้แล้วว่า อะไรที่สมควรทำให้เค้าลุกขึ้นต่อ ไม่ใช่จมปลักอยู่กับการตายของเพื่อน Terabithia ก็กลับมาอีกครั้ง ฉันคิดว่า Terabithia มันคือสะพานที่ทำให้เขาและเธอเจอกัน มันคือ สิ่งที่ทำให้ตัวเอกมองเห็นถึงคนรอบข้าง คนที่รัก มันทำให้ความคิดของเด็ก ค่อยๆเติบโตเป็นผู้ใหญ่และคอยสอนอยู่อย่างห่างๆ มันทำให้กล้าหาญ และรู้ว่าเมื่อโดนแกล้งการเอาชนะหรือแกล้งคืนนั้น มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไร เท่ากับตัวเราเองที่รับได้มั๊ย เมื่อช่วงชีวิตหนึ่ง ชายคนนึงได้พบกับเพื่อนอีกคนนึง มันได้สอนหลายๆอย่างให้เค้า ด้วยการดำเนินเรื่องแบบ ชีวิตประจำวัน เฉยๆ ปกติๆ แต่แฝงไปด้วยความมีอะไร ให้คนดูอย่างกูน้ำตาซึมได้ ขอแค่อย่าคิดว่ามันเป็นหนังแฟนตาซี เพียงแค่ปิดตาแล้วเปิดใจให้กว้าง จะเจออะไรที่ดีดีกว่าที่เราคิดอีกเยอะ เหมือนเรื่องนี้ ! :] หนังเค้าดีจริงๆ (ขนาดซับ Eng นะ) Who's fastest in Terabithia ? ประโยคทำกูซึ้งเหมือนกันนะ กับการวิ่งแข่ง 55 5 แถมด้วยรูปน่ารักๆ กูช้อบชอบ /นางเอกน่ารักมากกกกกกกกก มากถึงมากที่สุดเลย /พระเอกมองไกลๆนึกว่าแดเนียลมาเล่น เหมือนมาก /น้อง (บ้านกูเรียก สวส.) น่ารักมาก หน้าบูดเลยน่ารัก 5 55 ชอบทั้ง 3 คนเยย :] body{background:#FFFFFF}>

 

คาดหวัง​ไว้​นิดหน่อย​ ​ว่า​จะ​สนุกสัด

Will Smith ​เล่นดี​โคด

ไปดูที่​ EGV ​สยามดิส

1. ​โรงหนัง​จะ​เจ๊ง​แล้ว​ ​เด็กเซนโยหนวกหู​แล้ว​ก็​ ​ภาพซ้อน​ ​กูงง​

(​ความ​ผิดพลาดของโรงหนัง)

2. ​ดู​โรง​ 5 ​(​ใหญ่​ที่สุด​ใน​โลก) ​แล้ว​คนดูน้อยมาก

เหมือนโรงหนัง​เป็น​ของกู​ ​ประทับใจมากๆ

 

 

 

 

 

SPOII*

(​เป็น​การเล่า​เนื้อเรื่องอาจ​จะ​ทำ​ให้​เสียอรรถรส​ใน​การไปดูของท่าน​ได้

ใครรับ​ไม่​ได้​ก็​เชิญ​ไม่​ต้อง​อ่าน)

 ​ฉากแรกมา​ ​คือ​เป็น​เหมือนสัมภาษณ์คุณหมอ​ ​แบบคุณหมอ​สามารถ​แก้คนเปนมะ​เร็ง​ได้

100 ​เปอเซน

ไปๆ​มาๆ​ (แบบงงๆ​) ​ก็กลาย​เป็น​พระ​เอกอยุ่​ใน​นิวยอร์คคนเดียวซะงั้นเหอะ

กลางเรื่องก็ยิงฆ่าซอมบี้​ไป​ ​แบบน่า​เบื่อนิดหน่อย

สลับกะตอนนอนที่ฝันเรื่องเกี่ยว​กับ​ก่อนที่​ทั้ง​เมือง​จะ​ถูกไวรัส

ใครที่​ไปดูมา​แล้ว​ ​กู​แอบ​ไม่​เข้า​ใจหว่ะว่า​ ​เออตอนลูกเมียมันตาย​แล้ว​อะ​

แล้ว​ไงอะ​ ​มันก็​ไม่​ได้​ฉายต่อ​จาก​นั้น​เลย​แล้ว​กลายเปนวนมาที่ทุกคนเปนไวรัส​

แต่ก่อนหน้า​นั้น​ทั้งๆ​ที่คน​ยัง​เปนไวรัสน้อยอะ

ขอสรุปว่าทุกคนตายหมด​ ​เสร็จ​ ​ก็ยิง​กัน​ไปจนอิหมาตาย

(อันนี้พระ​เอกเล่นเก่งมากๆ​กูประทับใจ)

ตอนหลังกลายเปนมีตัวละครโผล่มา

เข้า​ใจว่าผุ้หญิงหน่ะจำ​เปนแต่​เด็กเพื่ออะ​ไร​?

ต้อง​การ​ให้​ผู้​หญิงดุน่า​เชื่อถือที่​จะ​ได้​รับการ​ช่วย​เหลือหรอ​?

คือ​ถ้า​เปน​ใน​เรื่องอะ​ ​เออ​ ​อาจ​จะ​มี​เด็ก​ไม่​ว่า​ ​แต่​แบบคือไงอะ​ ​ไม่​รุ​จะ​มี​เพื่อ

เพื่อฉากหลัง​ให้​เข้า​ไป​ใน​ห้องนอน​แล้ว​สู้กะซอมบี้​ใน​บ้านอะหรอ​??

เพื่อ​ให้​แอนนา​ไม่​อยุ่คนเดียว

เพื่อ​ให้​เชร็คดูมีสีสัน​ 5 55 ​ช่างเถอะ

แต่กู​แอบเบื่อๆ​กับ​เรื่องนี้​ความ​สนุกน้อยกว่าที่คาดหวัง​ไว้

กลับมาที่​แอนนาต่อ

นั่นคือเทอเปนตัวละครที่​จะ​มาสืบต่อพระ​เอกนั่นเอง

แอบเหมือนสรตรงที่​เชื่อพระ​เจ้า

แต่สรเปลี่ยนเปน​ the Secret ​(​ไว้​จะ​อัพคราวหน้า​ 55 5)

กลายเปนว่า​เรื่องนี้​จาก​เปนบู้ล้างผลาญ​ ​สร้าง​ความ​เครียด​ให้​คนดู

ที่ว่าอยุ่​ใน​นิวยอรคคนเดียว

กลายเปนขำ​ขัน​ ​อารมเชื่อพระ​เจ้าซะงั้น​ถ้า​จะ​ให้​เชื่อพระ​เจ้าก็​ให้​เปนแบบเอ่อ​ ​ไงดีอะ

ไม่​ใช่​เชื่องี้อะ​ ​อาจ​จะ​ยกตัวอย่าง​ให้​เจออะ​ไร

ไม่​ใช่​ที่​จาก​คำ​บอกเล่า​จาก​ผู้​หญิงคนเดียว

จบ​ ​กู​ไม่​รุ​จะ​แก้​เนื้อเรื่องไงดี

พลอตน่าสนใจที่ว่าอยุ่คนเดียว

แต่ก็​ไม่​รุหว่ะ​ ​มันยากที่​จะ​ต่อไป​ถึง​ตอนจบ​ได้

 

สิ่งที่ชอบ​ :] - ​บอสซอมบี้​  ​เท่มากก

- ​ผี​เสื้อ​ ​กับ​ฉากที่บอสทุบกระจก​แล้ว​ไม่​มี​เสียงกลายเปนผี​เสื้อ​ ​ขนลุกดี

 - Will Smith

- ​ฉากตีกอลฟบนปีกเครื่องบิน​ ​เท่ดี​ ​อยากทำ​บ้าง​ 55 5

- ​ฉากลาลูก​ ​น้ำ​ตา​ไหล​ ​อินดี​ ​กะฉากฆ่าหมา​ ​มันเล่นแค่หน้าอะ​ ​กุว่า​เท่มาก

- ​สำ​คัญสุดฉาก​ NY ​ร้างทำ​ได้​ไง​ ​แม้กระทั่ง​ ​แมคโดนัล​ !!

 

สิ่งที่​ไม่​ชอบ​ ]: - ​เนื้อเรื่อง​ ​การดำ​เนินเรื่อง​ ​น่า​เบื่อๆ​ ​และ​ ​กวาง​ ​(​ไม่​ชอบเวลามันวิ่งเร้ย)

แค่นี้ละ​กัน

 

 

แต่

 

 

หลัง​จาก​ที่​ได้​อ่านบท​ความ​วิจารณ์ของ​ ​คุณ​ ​ผม​อยู่​ข้างหลังคุณ​ ​แล้ว

ก็​เหมือนที่​จะ​เข้า​ใจเรื่องนี้มากขึ้นไปอีก

ทำ​ให้​เพิ่ม​ความ​ชอบ

เข้า​ใจ​กับ​เรื่องนี้มากขึ้น

มันเหมือน​กับ​เปนเรื่องที่ยาก​จะ​ดูออก​ ​ถ้า​ไม่​วิ​เคราะห์​ถึง​หลักจริงๆ

เรื่องนี้​ ​กู​แอบคิดไปว่า​เปนดราม่า​แระ

คือ​ will smith ​ถ่ายทอดอารมณ์มา​ให้​คนดูดู​แบบ

เออ​ ​ถ้า​กู​อยู่​บนโลกนี้คนเดียวอะ​ ​คือมันคล้ายกะ​ cast away ​แต่​ไม่​เหมือน​กัน​ตรงที่

ทอมแฮง​ยัง​รู้ว่า​ ​บนแผ่นดิน​ยัง​มีคน​ ​แต่วิลล​ ​ไม่​รู้​เลยว่า​ ​ที่​ไหน​ใน​โลก​จะ​มีคนอีก

มันคง​เป็น​ความ​หดหู่ที่​แบบ​ไม่​รุหว่ะ

ถ้า​สมมติ​ ​เรา​ได้​อยุ่บนโลกนี้คนเดียว​(​โดย​ยัง​ไม่​เศร้านะ)

มันก็คงแบบซื้ออะ​ไรที่อยาก​ได้​มาทำ

แต่​ไม่​นานทุกคนก็คงรู้ว่ามันน่า​เบื่อจน​ถึง​ขนาดที่คุย​กับ​หุ่น

เหมือนมี​ความ​หวังที่หุ่น​จะ​ตอบกลับมา​ยัง​ไง​ยัง​งั้น

แล้ว​วิล​ ​สมิธหล่ะ​ ​อยู่​ไป​ได้​ไง​

เค้ามี​ความ​หวัง​อยู่​ที่ว่า​ ​จะ​มีคนเหลือรอด​ ​จะ​ทำ​วัคซีน​ได้​อยู่

แล้ว​ก็มี​แซม​อยู่

แต่กลายเปนว่า​ ​แซมตายไป​ ​เค้า​จะ​อยู่​ไปเพื่ออะ​ไร

ถ้า​ใคร​เป็น​ก็คงทำ​แบบนี้​และ​อาจ​ไม่​เข้มแข็ง​เท่า​ที่​จะ​อยู่​เพื่อทดลองอย่างมี​ความ​หวัง

แต่​แอนนา​เปนคนมา​ให้​ศรัทธา​แก่​เค้า

ที่​เรา​จะ​เชื่อว่าพระ​เจ้ามี​อยู่​ ​พระ​เจ้าบรรดาล​ให้​วิลที่​ใกล้​ตายรอด​เพราะ​มีคนมา​ช่วย

มันจำ​เป็น​หรอที่ว่า​ ​คนเรา​ใกล้​ตาย​แล้ว​คน​จะ​มี​ช่วย

เหมือนแอนนา​โผล่มา​จาก​ความ​แปลก​ ​มันเหมือนเรื่องบังเอิญที่​ไม่​บังเอิญ

แอนนา​ได้​ให้​ศรัทธา​แก่วิลล

ว่า​ต้อง​ทีชีวิต​อยู่​รอด​ ​ให้​ความ​หวัง​ใน​ความ​มืดมิด

 

กับ​ความ​จริงที่​ถ้า​ดูผิวเผินหนังเรื่องนี้อาจ​จะ​เป็น​เรื่องที่ค่อนข้างน่า​เบื่อ

แต่​ถ้า​เปน​ความ​จริง​ ​มันก็คง​ต้อง​เป็น​เรื่องแบบนี้

มันทำ​ได้​ดีกว่าที่​จะ​มาบู้ฆ่า​กัน​ 2 ​ชม​. ​แต่​ได้​แตกย่อยออกไป

ได้​เล่น​กับ​ความ​คิดจิตใจของมนุษย์​

อะ​ไรที่นามธรรม​ ​มากกว่า​ ​รูปธรรม

แต่​แซมก็​เลือกที่​จะ​ไม่​ศรัทธา​ ​เพราะ​ลูกเมียเค้าตายไป​แล้ว

แต่กูว่า​เค้าก็​แอบเชื่อนิดนึง

ถึง​ได้​ช่วย​แอนนา​กับ​เด็กเอา​ไว้​

แต่สุดท้าย

เหมือนอารมณ์ตัดจบซะงั้น

 

 

สรุปกูกลายเปนลึกซึ้ง​กับ​เรื่องนี้ซะงั้น

ลึกซึ้งจริงๆ​

/​ของฝาก​ ​เอารูปซอมบี้​ใน​เรื่องมา​ให้​ดู​กัน​ ​หลอนๆ​ดี​ 55

Mr. Magorium's Wonder Emporium

เมื่อเรา​โต​เป็น​ผู้​ใหญ่ ความ​เชื่อมั่น​ใน​ตัวเอง​จะ​หมดไปรึ​ไม่?

 

 

ชื่อภาษา​ไทย​ ​อะ​ไรของเล่นนี่​แหละ

เรื่องของเรื่องก็คือ

แฟนตาซีสัดๆ​ ​ว่า

เจ้าของที่ชื่อ​ ​มา​โกเรี่ยม​ ​อายุ​ 243 ปี​แระ (อันนี้​เอา​จาก​คน​อื่น​บอกมา)

ดู​แลร้านของเล่น​อยู่​ ​แล้ว​ก็วันนึง

เหมือนอารมณ์ว่า​เค้า​ต้อง​จาก​ไป​แล้ว

ก็​เลย​จะ​ยกร้าน​ให้​นาตาลี​(ที่น่ารัก)​ร้านของเล่นก็​เหมือนโกรธ​แล้ว​ก็วุ่นวายๆ

 แต่ก็มีนักบัญชี​ ​กับ​ ​เอริค​(เด็ก)

มา​ช่วย​ร้านของเล่นนี้​ให้​สุขสงบอีกครั้ง

 

 

 

เนื้อเรื่องดู​เรียบง่าย​ ​เหมาะ​กับ​ทุกวัย

แต่​ถ้า​มองลึก​เข้า​ไป บทพูดมา​แฝงอะ​ไรหลายๆ​อย่าง

ให้​ผู้​ใหญ่​(อย่างเรา) ได้​สะอึก​ทั้งๆ​ที่​ไม่​รู้ตัวเหมือน​กัน

คือก่อนดู ต้อง​ตัดทุกอย่างที่​เกี่ยว​กับ​โลกภายนอกออก​ให้​หมด

เข้า​สู่​แฟนตาซี​แบบ​ ​ต้อง​ยอมรับ​ใน​แฟนตาซี

ห้ามมีคำ​ถาม

 

 

 

มา​โกเรี่ยม​ ​ชายมหัศจรรย์ ที่​เป็น​เจ้าของร้านของเล่น​ ​มี​เวทมนตร์

ได้​ให้​ ​นาตาลี​(ขอเรียกชื่อนี้) เป็น​ผจก​.​ร้านของเล่น

ซึ่ง​การที่​จะ​เป็น​ได้​ ​ไม่​ใช่​ว่าจ้างมา​เฉยๆ

 

 

 

มัน​อยู่​ที่ว่า ใคร​จะ​สามารถ​มองเห็น​ความ​มหัศจรรย์ของสิ่งที่​อยู่​ใน​ร้าน​ได้​รึ​เปล่า

เพราะ​มัน​ ​ไม่​ใช่​ "​แค่​" ​ของเล่น

เมื่ออายุมากขึ้น ต้อง​การที่​จะ​ยกมรดก​ให้​นาตาลีก็​เลย​จะ​ทำ​บัญชี

จ้างนักบัญชีมา​ ​ชื่อคุณสมีห์​ 5 5 5

 

 

 

นักบัญชีที่ทุกอย่าง​เป็น​การกรอกแบบฟอร์มอารมณ์ออฟฟิชหมด

ตอนแรกก็​เห็นว่า​ ​เป็น​ "​แค่​" ร้านของเล่น

แต่​เมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไป

กลาย​เป็น​เค้า​เองที่สอน​ให้​คนที่สอนเค้ารู้จักคำ​ว่ามากกว่า "แค่​"

 

 

(รูปเท่มาก​!! 555 )

 

เอริค​ ​เด็ก​ 9 ขวบ​ ​ชอบสะสมหมวก

มาร้านของเล่นทุกวัน​ ​ชอบมาก

แต่​ใช้​ชีวิต​อยู่​กับ​ของเล่นจนประดิษฐ์​ได้​เก่งสาด

แต่กลับ​ไม่​มี​เพื่อนซักคน

เรื่องที่กูอยาก​จะ​ให้​มองลึก​เข้า​ไป​ใน​หนังเรื่องนี้คือ

ความ​คิด​ ​ของ​ผู้​ใหญ่​และ​เด็ก

ฉากแรกที่​เปิดมา​เหมือนบรรยายนาตาลีว่า

เค้าคือคนที่​เล่นเปียโนเก่ง เล่นเพลงนู่นเพลงนี้​ได้

แต่​เมื่ออายุมากขึ้น

มันกลับ​ไม่​พัฒนาอะ​ไรมากกว่า​เดิมเลย

นาตาลีหมด​ความ​มั่นใจ​ใน​ตัวเองไปทีละนิด

จน​ไม่​มี​ความ​เชื่อมั่นอะ​ไรเหลือซักอย่าง

เมื่อนาตาลีมาที่หน้าร้าน เจออิ​เด็กกำ​ลัง​จะ​เก็บหมวก

รุ้​ทั้ง​รู้ว่ามันสูง แต่​เด็กก็พยายามที่​จะ​เก็บแต่นาตาลี​ไม่​คิด​จะ​เก็บ

เพราะ​รู้ว่ามันหยิบ​ไม่​ได้​อยู่​แล้ว

(สุดท้ายเด็กก็​เก็บ​ได้)

 

 

 

เหมือนมันสื่อ​ให้​เรารู้สึกว่า

เมื่อคุณโตขึ้น​ ​อะ​ไรที่คุณเคยคิด​ไว้​ใน​ตอนเด็ก มัน​จะ​ค่อยๆ​หายไปหมด

อาจ​จะ​มีสภาพสังคม หรือ ความ​ยึดติด​กับ​โลกแห่ง​ความ​จริงเกินไป

ทำ​ให้​ ​จินตนาการเราค่อยๆ​หายไป

สุดท้ายก็มา​เป็น​พนักงานออฟฟิชเหมือน​กับ​คุณสมีห์

อีกฉากนึกที่กูชอบคือ

นาตาลี​ต้อง​การที่​จะ​ให้​มา​โกเรี่ยมมี​ความ​สุข​กับ​การ​ใช้​ชีวิต​อยู่​บนโลกนี้

ก็​เลยพา​ไปทำ​เรื่องๆ​ต่างที่ออกไปทางปญอ (แต่ขำ​ดี​ 55 5)

เหมือนว่า เรา​ยัง​สามารถ​หา​ความ​สุข​จาก​บนโลกนี้​ได้

37 ​วิ​ ​ยัง​มีค่ามากเลย

 

เรื่องนี้​เป็น​เรื่องหนังที่ทุกคนดู​ได้​แบบธรรมดา

แต่มันแฝงอะ​ไรมากกว่าการ​เป็น"​แค่​" ร้านของเล่น

เป็น​เรื่องของ​ความ​แตกต่างของวัย

แต่สุดท้าย​แล้ว​ ​มัน​จะ​ไม่​มีช่องว่างเลย

ถ้า​ต่างฝ่ายต่าง​ช่วย​กัน​ถมเอง

เหมือนคุณสมีห์​และ​เอริค

(น่ารักจริงๆ​ )

 

 

แต่​ ​ตอนจบ

เรื่องแบบนี้มันคงยากที่​จะ​จบ​ยัง​ไง

แต่​ถ้า​ยืดไปซัก​ 5 นาที​ ​ให้​อารมณ์วอลท์ ดิสนีย์​ ​กว่านี้

มันคง​จะ​มี​ความ​สุขขึ้น

 หรือ​ไม่​ก็บรรยายต่อไปว่า ตัวละครต่อไป​จะ​เป็น​ยัง​ไง

ไม่​ใช่​ตัดจบ​ใน​ร้านของเล่นซะงั้น

ตึง​ !

แล้ว​ก็​ ​โน้ตตัวที่หายไปของเพลง ที่นาตาลีคิด​เท่า​ไหร่ก็​ไม่​ออก

มัน​จะ​น่ามีออกมา

เมื่อหนังจบ​ ​มัน​จะ​ได้​รู้สึก​ happy ending มากกว่านี้

แต่กูก็รู้สึก​ได้​ถึง​ความ​เป็น​แฟนตาซี ความ​เป็น​เด็ก

และ​ความ​อบอุ่นนะ

 

 

http://www.magorium.com/

official website ทำ​เหมือนโปสเตอร์หนังเลย สี​แปร๋น​!

เวบมีสอนพับเครื่องบิน​ด้วย​ ​น่ารักจัง

/ส่วน​ตัว​ ​กูชอบคุณสมีห์มากๆ เพราะ​เค้า​เหมือนพ่อกูตอนหนุ่มๆ​มาก

อะอะ​ 55 5